Lettuce topluluğunun davulcusu Adam Deitch, aynı zamanda hip-hop yapımcısı olarak çalışır. Bu ikili kimlik, çalışındaki en belirgin özelliği açıklar: kalıplar, kayıtta nasıl duyulacağı düşünülerek tasarlanır.
Deitch’in kalıplarında bas davul ve trampetin frekans ilişkisi öne çıkar. Bas davul kısa ve derin, trampet ise kuru ve orta bölgede tutulur; böylece iki kaynak birbirini örtmez ve mikstajda ek işleme gerek kalmaz.
Yerleşim açısından da üretim etkisi görülür. Vuruşlar ızgaranın hafifçe gerisine yerleştirilir; bu, örneklenmiş döngülerin ağırlığını canlı icrada yeniden üretir. Funk bağlamındaki çalışı ise geleneğe bağlıdır: hayalet vuruşlar, sabit hi-hat dokusu ve tekrar eden kalıplar. Yenilik, bu geleneğin çağdaş bir tınıyla sunulmasıdır.
Deitch’in yapımcı olarak edindiği alışkanlık, gereksiz her şeyi çıkarmaktır; aynı ilke davul kalıplarında da görülür: parçada işlevi olmayan hiçbir vuruş bırakılmaz.
Deitch’in yapımcı olarak çalıştığı kayıtlarda kendi davulunu da örneklemesi, iki kimliğin birbirini nasıl beslediğini gösterir: çaldığı kalıp, sonradan kesilip kullanılacak biçimde tasarlanır.
Derslerimizde kayıt odaklı çalışmada akort ve sönümleme kararları icranın parçası olarak ele alınır; doğru çalınan bir kalıp yanlış akortla yanlış duyulur.