Amerikalı davulcu Ari Hoenig, davul setinde tanınabilir ezgiler çalmasıyla bilinir. Yöntem, deriye bastırarak perdeyi anlık olarak yükseltmeye ve vuruş noktasını değiştirerek farklı sesler elde etmeye dayanır.
Teknik olarak bu, dirsek ya da elle deriye uygulanan basıncın ayarlanmasıdır. Basınç arttıkça gerginlik artar ve perde yükselir; doğru noktalar bulunduğunda bir ezginin ana sesleri elde edilebilir. Zorluk, bunu zaman içinde ve ritmi bozmadan yapabilmektir.
Hoenig’in asıl katkısı gösteri değildir. Bu çalışma, davulcunun tınıyı bir değişken olarak görmesini sağlar; aynı davulda kaç farklı perde üretilebileceğini bilen bir icracı, eşlikte de daha zengin renk kullanır.
Çağdaş caz bağlamındaki çalışında ölçü aşan gruplamalar ve metrik modülasyon da sıkça kullanılır. Melodik yaklaşım, bu ritmik serbestlikle birleştiğinde davul bir eşlik çalgısı olmaktan çıkar.
Hoenig aynı zamanda eğitmen olarak çalışır ve yöntemini yazılı kaynaklarla aktarır; melodik davulculuk burada bir numara değil, sistemli bir çalışma alanı olarak ele alınır.
Derslerimizde tını çalışmasında deriye basınç uygulama denemeleri yapılır; kursiyer tek bir davuldan kaç ayrı perde çıkarabildiğini görür ve bunu geçişlerde kullanmayı öğrenir.