Kendrick Scott, Terence Blanchard ve Charles Lloyd topluluklarındaki çalışmalarının yanında kendi grubu Oracle ile çağdaş cazın dikkat çekici ritim seslerinden biridir. Çalışında doku ve anlatı, kalıptan önce gelir.
Scott’ın eşlik anlayışında zil ve davul seçimi bölümden bölüme değişir. Aynı parçanın girişinde fırça ve kısa sönümlü bir zil, doruk noktasında ise tam vuruş ve geniş bir crash kullanılabilir; renk değişimi yoğunluk değişimini taşır.
Gospel geleneğinden gelen bir altyapıya sahip olması gürlük yayını da belirler. Bölümler kademeli yükselir ve çözüm beklenen yerde gelir; dinleyici için takip edilebilir bir mimari kurulur.
Kendi bestelerinde davul partisi düzenlemeden ayrı düşünülmez. Ritmik fikir armonik yapıyla birlikte yazılır; eşlik sonradan eklenen bir katman değildir.
Çalışmalarında dikkat çeken bir başka nokta, sessizliğin kullanımıdır: bir bölüm boyunca neredeyse hiç çalmamak, sonraki girişi çok daha güçlü kılar.
Derslerimizde ileri seviye kursiyerlerle bir parçanın bölümlerine ayrı renk atanması çalışılır; hangi bölümde hangi zilin kullanılacağı önceden planlanır.