Manu Katché, 1986 tarihli "So" albümüyle geniş bir dinleyiciye ulaştı. Peter Gabriel, Sting ve Joni Mitchell kayıtlarındaki çalışı, şarkı eşliğinde davulun ne kadar az çalabileceğine dair bir ölçüt sayılır.
Katché’nin kalıplarında dikkat çeken şey boşluktur. Bas davul ve trampet arasındaki mesafe geniş tutulur, hi-hat seyrek kullanılır ve geçişler kısadır. Bu seyreklik, vokal ve klavye katmanlarına alan açar.
Tını tercihleri de bu anlayışa göredir. Sönümlenmiş deriler ve orta gerginlikte akort, davulun kayıt içinde öne çıkmadan hissedilmesini sağlar. "In Your Eyes" gibi parçalarda davul, ritmi taşır ama dinleyicinin dikkatini şarkıdan almaz.
Kendi caz üçlüsüyle yaptığı kayıtlarda ise aynı icracı çok daha serbesttir. Bu ayrım, sadeliğin bir sınır değil bağlama verilmiş bir cevap olduğunu gösterir.
Katché’nin Afrika kökenli ritim anlayışı da kalıplarında sezilir: vurgular beklenen yerin biraz dışına kayar ve kalıp mekanikleşmeden tekrar eder.
Derslerimizde şarkı eşliği çalışmasında kursiyerden önce yalnız bas davul ve trampetle eşlik etmesi istenir; katmanlar ancak şarkının ihtiyacı görüldükten sonra eklenir.