Dream Theater’ın uzun yıllar davulcusu olan Mike Portnoy, progresif metal bağlamında davulun yapısal rolünü öne çıkaran icracılardandır. Uzun ve çok bölümlü parçalarda davul, bölüm sınırlarını ilan eden ve dinleyiciye yön veren unsurdur.
Portnoy’un kalıplarında karma ölçüler ve ani tempo değişimleri sıkça kullanılır. Bunların takip edilebilir kalmasını sağlayan şey, her bölüme ait ayırt edici bir ritmik kimlik verilmesidir; dinleyici bölümü kalıptan tanır.
Set düzeni de bu işlevi destekler. Çok sayıda tom, zil ve elektronik pad, farklı bölümlerde farklı renk paletleri kullanmayı mümkün kılar. Ekipman burada gösteri değil, yapısal bir araçtır.
Portnoy aynı zamanda grup içinde düzenleme ve söz yazımına katkı vermiştir. Davulcunun besteye katılması, ritmik yapının sonradan eklenmemesini sağlar.
Çift pedal kullanımı bu tarzda standarttır; ancak Portnoy’un yaklaşımında hız tek başına amaç değildir, bas davul figürleri gitar riff’leriyle birebir örtüşecek biçimde tasarlanır.
Derslerimizde uzun parça çalışması, bölümlerin ayrı ayrı çalışılıp sonra birleştirilmesiyle yürütülür; her bölüme ait kalıbın ayırt edici olması istenir.