Moeller tekniği, bilek, ön kol ve parmakların tek bir dalga hareketi içinde birlikte çalıştığı bir baget kullanım yöntemidir. Adını, tekniği sistematik biçimde tanımlayan Sanford Moeller'den alır ve özellikle hızlı, güçlü ve az yorucu vuruş dizileri üretmek isteyen davulcular arasında yaygın biçimde kullanılır.
Temel mantık şudur: kol yukarıdan aşağı doğru bir "whip" (kırbaç) hareketi yapar, bilek bu hareketi takip eder ve bagetin ucu bu enerjiyi son bir "tap" vuruşuyla notaya aktarır. Bu sayede tek bir kol hareketiyle birden fazla vuruş üretmek mümkün olur; bu da özellikle hızlı fill'lerde ve uzun vuruş dizilerinde kolun erken yorulmasını engeller.
Tekniği öğrenmeye başlarken ilk adım, "downstroke - tap" ikilisini çok yavaş tempoda ayrı ayrı hissetmektir. Kol aşağı inerken bagetin davula vurup hemen geri sıçramasına izin verilir, ardından bilek küçük bir hareketle ikinci, daha yumuşak bir vuruş ekler. Bu iki hareket birbirinden ayrıştırılabildiğinde, aradaki geçiş yumuşatılarak tek bir akıcı harekete dönüştürülür.
Moeller tekniği başlangıç seviyesinde zorlayıcı gelebilir çünkü alışılmış "her vuruş için ayrı kol hareketi" refleksinin bırakılmasını gerektirir. Bu yüzden eğitmenler genellikle tekniği çok yavaş tempoda, aynada veya video kaydı alarak çalışmayı önerir; böylece kolun gerçekten dalga hareketi yapıp yapmadığı gözle kontrol edilebilir.
Bu teknik özellikle rock ve fusion tarzlarında hızlı fill'lerde, tek elle art arda gelen vuruşlarda ve uzun crescendo yapılarında büyük kolaylık sağlar. Düzenli çalışıldığında hem vuruş hızını artırır hem de bilek ve kol üzerindeki yorgunluğu azaltır, çünkü enerji kas gücünden çok hareketin doğal sıçramasından gelir.