Simon Phillips, The Who, Jeff Beck, Toto ve kendi fusion projeleriyle geniş bir yelpazede çalmış bir icracıdır. Geniş tom dizilimi ve çok sayıda zilden oluşan seti, çalışının en görünür özelliğidir.
Büyük bir setin riski dağınıklıktır; Phillips’te bu risk, her parçanın belirli bir işlevle kullanılmasıyla ortadan kalkar. Tom’lar melodik bir dizi oluşturacak biçimde akort edilir, ziller ise sönüm süresine göre seçilir. Bir geçiş, rastgele değil belirli bir yön izleyerek kurulur.
Phillips aynı zamanda kayıt mühendisi ve yapımcı olarak çalışır. Kendi kayıtlarında davulun mikrofonlanmasını kendisi yapar; bu, icra ile tını arasındaki ilişkiyi doğrudan denetlemesini sağlar.
Solak olmasına rağmen açık el düzeninde çalması, zayıf el kavramını da sorgulatır. İki elin dengelenmesi, set üzerinde hareket serbestliğini artırır.
Fusion bağlamındaki karma ölçü kullanımı, teknik gösteriden çok besteyle birlikte düşünülür; ölçü değişimi parçanın yapısından doğar, üzerine eklenmiş bir zorluk değildir.
Derslerimizde set büyütmek isteyen kursiyerlerle önce mevcut parçaların ne kadar kullanıldığı gözden geçirilir; kullanılmayan bir tom eklemek yerine var olanın rengini çeşitlendirmek öncelikli hedeftir.