Bir çocuğun davul dersine başlaması, yalnızca müzikal bir karar değil, aynı zamanda küçük bir hazırlık süreci gerektiren bir adımdır. Bu hazırlık doğru yapıldığında, çocuğun derse uyum sağlaması çok daha kolay ve keyifli hale gelir.
İlk dikkat edilmesi gereken nokta, çocuğun pedallara ve bagetlere fiziksel olarak rahatça ulaşabiliyor olmasıdır. Bu, belirli bir yaş sınırından çok, boy ve kol-bacak uzunluğuyla ilgilidir; bu nedenle kayıt öncesinde stüdyoyu ziyaret edip çocuğun set üzerinde rahat oturup oturamadığını görmek faydalı olur. Uygun olmayan bir oturuş, ilk derslerde gereksiz bir zorluk yaratabilir.
İkinci nokta, çocuğun ilgisinin gerçekten davul enstrümanına yönelik olup olmadığını anlamaktır. Bazı çocuklar sadece "vurmayı" sevdiği için ilgi gösterirken, bazıları düzenli bir enstrüman öğrenme sürecine daha açık olabilir. Kayıt öncesinde bir deneme dersi almak, hem çocuğun hem de ebeveynin bu süreci daha net görmesini sağlar.
Üçüncü nokta, evde destekleyici bir ortam oluşturmaktır. Çocuğun ders dışında da kısa süreli pratik yapabileceği bir alan (küçük bir pad, hatta bir yastık üzerinde bile olsa) bulunması, öğrenilenlerin pekişmesine yardımcı olur. Bu alanın büyük veya profesyonel olması gerekmez; önemli olan çocuğun düzenli olarak kısa süreli tekrar yapabileceği bir rutin oluşturmasıdır.
Son olarak, ebeveynlerin ilk aylarda sonuç beklentisini düşük tutması önemlidir. Çocuklar için davul dersi, teknik beceriden çok disiplin, dinleme ve koordinasyon gibi temel becerilerin gelişimine hizmet eder; bu becerilerin oturması zaman alır ve sabırlı bir yaklaşım gerektirir.