Davul dersine belirli bir süre devam eden hemen her kursiyer, ilerlemenin yavaşladığı veya durduğu hissedilen bir dönemden geçer. Bu durum "plato" olarak adlandırılır ve aslında öğrenme sürecinin doğal bir parçasıdır; asıl önemli olan bu dönemi doğru yönetebilmektir.
Platoyu aşmanın ilk adımı, çalışma rutinini fark etmeden tekrara dönüştürmediğini kontrol etmektir. Uzun süre aynı egzersizleri aynı şekilde tekrar etmek, kısa vadede rahatlık hissi verse de gelişimi durdurabilir. Bu noktada eğitmenle birlikte pratik listesini gözden geçirmek ve bilinçli olarak yeni, biraz daha zorlayıcı bir egzersiz eklemek faydalı olur.
İkinci adım, çalışılan materyalin türünü değiştirmektir. Sürekli aynı tarzda ritimlerle çalışan bir kursiyer, farklı bir müzik türüne (örneğin funk çalışan biri jazz'a) kısa süreliğine yönelerek beyni ve elleri farklı bir şekilde zorlayabilir. Bu tür bir değişiklik, hem motivasyonu tazeler hem de dolaylı yoldan ana becerileri güçlendirir.
Üçüncü adım, ilerlemeyi kısa vadeli değil, uzun vadeli olarak değerlendirmektir. Bir kursiyer haftalık bazda gelişim göremeyebilir; ancak üç-dört ay öncesine ait bir kayıtla şu anki performansını karşılaştırdığında, aradaki farkı net biçimde görebilir. Bu karşılaştırma, platonun aslında bir duraklama değil, gözle görülmeyen bir birikim süreci olduğunu hatırlatır.
Son olarak, platoyu aşmanın en etkili yollarından biri, küçük bir hedefe geçici olarak odaklanmaktır. Örneğin belirli bir fill kalıbını veya yeni bir zil kullanımını tek başına hedef alarak birkaç hafta çalışmak, genel ilerleme hissini yeniden canlandırabilir ve motivasyonu tazeler.