Linear fill, davul setinde herhangi bir anda yalnızca bir uzvun (el veya ayak) vurduğu, hiçbir vuruşun üst üste binmediği fill türüdür. Bu yapı, geleneksel fill'lere göre daha net, daha "temiz" bir ses üretir ve özellikle fusion ile modern pop-rock tarzlarında sıkça tercih edilir.
Linear fill kurgulamanın ilk adımı, basit bir üç veya dört sesli döngü belirlemektir; örneğin bas trampet - trampet - hi-hat sırası. Bu sırada her vuruş farklı bir yüzeye gider ve hiçbir vuruş aynı anda ikinci bir vuruşla çakışmaz. Bu basit döngü, yavaş tempoda tekrar edilerek kulağa ve ellere yerleştirilir.
İkinci adım, bu döngüyü set üzerindeki farklı yüzeylere (tom'lar, ziller) taşıyarak çeşitlendirmektir. Aynı temel sıralama korunurken hangi vuruşun hangi yüzeye gittiği değiştirildiğinde, tamamen farklı bir müzikal karakter ortaya çıkar. Bu esneklik, linear fill'lerin en güçlü yanlarından biridir; çünkü tek bir yapıdan sayısız varyasyon üretilebilir.
Üçüncü adım, linear fill'i gerçek bir groove içine yerleştirmektir. Fill'in, önceki ve sonraki groove ile uyumlu bir tempoda ve doğal bir geçişle bağlanması gerekir; aksi halde teknik olarak doğru ama müzikal olarak "yapay" hisseden bir sonuç ortaya çıkar. Bu yüzden linear fill çalışmaları her zaman bir groove'dan çıkıp tekrar aynı groove'a dönerek pratik edilmelidir.
Linear fill'ler ilk bakışta karmaşık görünse de, temelde basit bir mantığa dayanır: her seferinde yalnızca bir uzvun çalışması. Bu mantık kavrandığında, kursiyer kendi özgün linear fill kalıplarını oluşturabilecek düzeye gelir ve bu da davul çalışına belirgin bir kişisel imza katar.