Solak bir kursiyer davul dersine başladığında sıkça sorulan bir soru, setin standart (sağ el baskın) düzende mi yoksa ters (sol el baskın) düzende mi kurulması gerektiğidir. Bu kararın kesin bir doğrusu yoktur; her iki yaklaşımın da kendine göre avantajları vardır ve karar, kursiyerin hedeflerine göre şekillenmelidir.
Standart düzende kalmayı tercih eden solak kursiyerler, dünya genelinde en yaygın kurulu olan setlere ve derslerde kullanılan çoğu materyale doğrudan uyum sağlar. Bu yaklaşım, farklı stüdyolarda veya ödünç setlerde çalarken ekstra bir uyum süreci gerektirmez; ancak bazı temel hareketlerde (örneğin ana groove'un baskın elle çalınması) küçük bir alışma süreci gerekebilir.
Ters düzende (solak) kurulan bir set ise, kursiyerin doğal baskın elini ve ayağını en çok kullanılan yüzeylerde (hi-hat, bas trampet pedalı) konumlandırmasını sağlar. Bu, bazı kursiyerler için daha "doğal" hissedebilir; ancak bu düzende kurulmuş bir sete her ortamda erişmek mümkün olmayabilir, bu da özellikle grup çalışmalarında veya farklı stüdyolarda küçük bir pratik engeli yaratabilir.
Bu kararı verirken en sağlıklı yöntem, her iki düzeni de kısa süreliğine deneyip hangisinin daha rahat hissettirdiğini gözlemlemektir. Eğitmenle birlikte yapılan bu deneme, kursiyerin uzun vadeli alışkanlıklarını şekillendireceği için aceleye getirilmemelidir.
Hangi düzen seçilirse seçilsin, önemli olan erken dönemde karara varıp bu düzende tutarlı biçimde çalışmaktır; çünkü sürekli düzen değiştirmek, kas hafızasının sağlıklı oluşmasını geciktirir ve öğrenme sürecini gereksiz yere uzatabilir.