Trampetin kendine özgü, "kraklama" hissi veren sesi, alt derinin altında bulunan metal tellerden (snare wire) kaynaklanır. Bu tellerin gerginliği, trampetin genel karakterini doğrudan belirler; bu nedenle doğru ayar, davul setinin en önemli detaylarından biridir.
Teller çok gevşek bırakıldığında, trampet sesi dağınık, boğuk ve kontrolsüz bir hal alır; özellikle hafif vuruşlarda teller deriye tam temas etmediği için istenmeyen bir "tıkırtı" sesi ortaya çıkabilir. Bu durum, özellikle ghost note gibi hafif vuruşlar çalınırken belirgin bir sorun yaratır.
Teller aşırı sıkıldığında ise ses çok kısa ve "boğuk" bir hal alır; trampetin karakteristik açık tınısı kaybolur ve ses neredeyse bir kutu sesine benzer. Bu iki uç arasında, her trampet ve her müzikal bağlam için ayrı ayrı bulunması gereken bir denge noktası vardır.
Doğru ayarı bulmanın pratik yolu, teli kademeli olarak sıkarken her adımda trampete hem sert hem yumuşak vuruşlar yapıp sesi dinlemektir. Hedef, sert vuruşlarda net ve kontrollü bir "krak" sesi alırken, hafif vuruşlarda da tellerin hâlâ tepki verebildiği bir denge noktasına ulaşmaktır.
Tel gerginliği ayrıca müzik tarzına göre de değişebilir; daha agresif tarzlarda biraz daha sıkı, daha hassas ve dinamik çalınan tarzlarda (jazz, akustik performanslar) biraz daha gevşek bir ayar tercih edilebilir. Bu ayarla düzenli olarak deney yapmak, kursiyerin kendi kulağını ve tercihini geliştirmesine yardımcı olur.